Skąd brać dobre pomysły - cz.II.

Dzisiaj, tak jak obiecałam, druga część posta o tym, jak wpadać na dobre pomysły.

Ulepszaj, usprawniaj, upraszczaj.

Nie jest łatwo wymyślić coś absolutnie nowego. Czasami wydaje się nam, że wymyślono już

wszystko bo nawet jak coś wymyślisz to potem okazuje się, że coś takiego już istnieje, tylko

o tym nie wiedziałeś. Sama to zaobserwowałam. Nie wszyscy jednak musimy być twórcami 

wynalazków. Dobrze jednak ćwiczyć umysł próbując coś ulepszyć, usprawnić albo uprościć. 

Jeśli coś do końca nie spełnia twoich oczekiwań, zawsze się zastanów w jaki sposób można 

to ulepszyć. Pomyśl co trzeba zmienić by dany produkt lepiej funkcjonował. Wszystkie 

pomysły zapisuj, nawet te niedorzeczne. Potem je przeanalizuj i kto wie czy to Twój pomysł

nie będzie tym, co posunie daną rzecz do przodu. 

Przykładem takiego ulepszenia produktu może być kuchenka gazowa kiedyś i dziś. 

Pamiętacie, kiedyś żeby coś ugotować na gazie trzeba było użyć zapałek albo zapalarki, a 

teraz taka zapalarka jest w kurku - wystarczy odkręcić gaz i kurek daje iskrę, która zapala 

gaz. 

A teraz mój własny przykład, którego jeszcze co prawda nie zrealizowałam, ale mam go 

w głowie i może kiedyś. Otóż pomysł na ulepszenie wpadł mi do głowy podczas porodu. 

Chodzi o ulepszenie łóżka dla rodzącej. Jestem pewna, że gdyby zastosowano w takim 

łóżku 2 zmiany, rodzącej byłoby o wiele łatwiej przeć przy porodzie. Pomysł zrodził się 

intuicyjnie i nie wiem dlaczego do tej pory jeszcze takich łóżek nie ma. Może dlatego, że 

projektowali je mężczyźni? A może już są? Nie wiem. Ale oglądałam na zdjęciach 

nowoczesne łóżka, tzw. koła porodowe i nawet w nich nie widziałam elementów, które 

wydają mi się istotne i mogłyby pomóc rodzącej.

Nie zrealizowałam tego pomysłu bo nie bardzo wiedziałam jak się do tego zabrać i do 

kogo się zwrócić, a i czasu nie było. Może kiedyś jeszcze do tego wrócę. 

Zainspiruj się.

Jeśli brakuje Ci pomysłów poszukaj inspiracji. Inspiracją może być dosłownie wszystko. 

Czasem jest to literatura, poezja, film, muzyka, blogi, ale może to być cokolwiek. Pamiętaj 

tylko by nie kopiować cudzej twórczości bo to już nie jest inspiracja, ale zwykła kradzież. 

Ostatnio dla mnie źródłem inspiracji było zdjęcie. Miałam problem z wymyśleniem tytułu 

do posta o podsumowaniu półrocznego blogowania bo chciałam, żeby był oryginalny, a nie

taki jak często widzę - podsumowanie miesiąca czy roku. No i szukałam też zdjęć, które by

do tego posta pasowały. Znalazłam fajne zdjęcie filiżanki herbaty z pływającym w niej 

liściem, no i to zdjęcie właśnie zainspirowało mnie do stworzenia całego cyklu postów, 

które będą pojawiały się raz na kwartał. Bo skoro może być jesienna herbatka to również 

zimowa itd., a przy okazji można zrobić kilka podsumowań;). Ludzie na tzw.herbatkę 

chętnie wpadają, o czym miałam okazję się przekonać bo ilość wejść znacznie się 

zwiększyła:).

Przykłady były proste, ale mam nadzieję, że na coś się przydadzą. Jeśli jest Was więcej

i szukacie dobrego pomysłu na coś, warto urządzić tzw. burzę mózgów, która jest coraz

bardziej popularna, ale to temat na osobny post. Jeszcze kiedyś o tym napiszę.

Ciekawostka

Dzisiaj na zakończenie mam dla Was jeszcze pewną ciekawostkę. Ucieszą się z pewnością 

Ci, którzy ciągle mają problem z bałaganem na biurku. Naukowcy dowodzą, że to właśnie 

twórczy bałagan na biurku sprzyja kreatywności i rodzi dobre pomysły. Wypowiadał się na

ten temat już Albert Einstein. Zostawiam Was z tym cytatem do przemyślenia :)

„ Jeżeli zabałaganione biurko jest oznaką zabałaganionego umysłu, 

oznaką czego jest puste biurko? ”

                                                                                                          Albert Einstein

Jeśli jeszcze nie czytaliście pierwszej części tego posta z innymi pomysłami to znajdziecie

go tutaj. 

A Wy macie jakieś swoje sposoby na krzesanie pomysłów?

KreoVita

Skąd brać dobre pomysły - sprawdzone sposoby.

Odwiedzając różne blogi widzę, że często jesteście bardzo kreatywni i pomysłów Wam nie

brakuje, ale w życiu każdego z nas przychodzą takie chwile kiedy czujemy się wypaleni albo

po prostu przychodzi chwilowy brak weny lub wiemy konkretnie co mamy zrobić, ale 

brakuje pomysłu jak. 

Dzisiaj napiszę o kilku prostych sposobach jak sobie w takich sytuacjach radzić. Pokażę 

Wam też na prostych przykładach z mojego życia, jak ja sobie poradziłam. Pierwszy z tych

sposobów zastosowałam zupełnie intuicyjnie i dopiero po czasie dowiedziałam się, że 

często ludzie biznesu go stosują kiedy brakuje im pomysłów. Oto on:

1. Odizoluj się na godzinę (wyłącz telefon, tv, komputer). 

Usiądź wygodnie. Postaw przed sobą zapaloną świecę i bez specjalnego zaangażowania

przyglądaj się płomieniowi świecy. 

Ja zastosowałam trochę inną opcję niż ta ze świecą, ale okazała się skuteczna. Otóż kiedy 

moja córcia była w 2 klasie szkoły podstawowej, zostałam poproszona o napisanie tekstu 

piosenki, którą klasa miała zaśpiewać w konkursie na szkolne święto ziemniaka. Pomysł 

poproszenia o to właśnie mnie wziął się stąd, że kilka tygodni wcześniej napisałam dla 

klasy życzenia z okazji Dnia Nauczyciela na kartce, którą klasa miała wręczyć Pani. 

Życzenia się spodobały i dostałam dodatkowe zadanie. Początkowo byłam przerażona bo

tekst miał być na jutro, ale najgorsze było to, że miała to być piosenka o ziemniaku. 

Myślałam, że nie dam rady bo obiekt tak mało atrakcyjny, że wydawało mi się prawie 

niemożliwe by  stworzyć coś, co spodobałoby się i dzieciom i jury. 

Kiedy już córcia poszła spać i mąż też, usiadłam, położyłam przed sobą na stole ziemniaka

i bez specjalnego zaangażowania, raczej nastawiona sceptycznie przyglądałam mu się. Po 

około 30 minutach słowa popłynęły bez trudu i tekst był gotowy. Napiszę tu Wam pierwszą 

zwrotkę i refren. Ciekawa jestem jak się Wam spodoba. 

Ziemniaczek

1.

Przywędrował przed wiekami

 do kraju naszego

Niepozorny, mniej dostojny

 od grzybka leśnego

Choć bez kapelusza

 skromnie przyodziany

W mundurku z plamkami 

wszedł do jadłospisu

Ziemniak nasz kochany

Ref. 

Ziemniaczek ziemniaczek

Dziś ma swoje święto 

I hołd mu składamy 

Tą naszą piosenką

Ziemniaczek ziemniaczek

Dziś swoje święto ma

Dla niego śpiewamy 

razem ty i ja (x2)

Była jeszcze druga zwrotka, ale nie chcę przedłużać posta tak bardzo bo jeszcze inne 

punkty czekają. Mój mąż skomponował muzykę. Dzieci się nauczyły i klasa wygrała 

konkurs, co sprawiło mi wielką radość. 

2. Zastosuj w praktyce przysłowie : „potrzeba matką wynalazku”.

Kiedy masz jakąś konkretną potrzebę, np. potrzebujesz jakąś rzecz, której nie możesz sobie

kupić albo nic ci nie odpowiada, pomyśl czy sam możesz zrobić coś aby tę potrzebę 

zaspokoić. 

Podam Wam prosty przykład. Osobiście bardzo wkurzały mnie metalowe uchwyty w 

pokrywkach do garnków, które podczas gotowania strasznie się nagrzewały, a ja nie lubię

specjalnie tych wielkich kuchennych rękawic. Musiałam wykombinować coś, co sprawiłoby

żebym przestała parzyć sobie palce. No i tak powstał kapelusik na pokrywkę. Zrobiłam go 

na szydełku i sprawdza się znakomicie. Zawsze mam go pod ręką bo akurat pasuje także 

na gałkę od kuchennej szafki. A wtedy, kiedy muszę coś pomieszać czy sprawdzić 

odkrywając pokrywkę, biorę go do ręki i zakładam na uchwyt pokrywki. Nie zostawiam go

na pokrywce cały czas bo para mogłaby go pomoczyć.

Post był na tyle długi, że podzieliłam go na 2 części, żeby Was nie zanudzić. Następną część

z kolejnymi pomysłami zamieszczę wkrótce. A na dzisiaj wystarczy. 

Ciekawa jestem Waszych opinii więc bardzo proszę o komentarze. Jeśli podoba się Wam 

mój blog i chcielibyście częściej tu zaglądać proszę także o obserwację:)

KreoVita

Pyszne gołąbki przygotowywane inaczej.

Lubicie gołąbki? Ja bardzo, chociaż nie jem ich często. Jest to jednak jedna z kilku potraw, 

w których jem mięso. Przygotowuję je jednak zupełnie inaczej niż w większości domów i 

przepis jest w rodzinie od kilku pokoleń. Gołąbki są bardzo delikatne i wybornie smakują. 

Cała tajemnica tkwi w sposobie przygotowania. O tym za chwilę.

Składniki:

- 1/2 kg mięsa z szynki albo łopatki (szynka jest chudsza),

- 1/2 kg ryżu,

- 1 duża cebula,

- 1 główka kapusty,

- sól i pieprz ( ja daję ziołowy bo nie mogę normalnego),

- łyżka smalcu lub margaryny (może być też olej, jeśli ktoś boi się smalcu, ale lepiej smakuje ze smalcem lub margaryną).

Przygotowanie:

Mięso zalać wrzątkiem i ugotować w kawałku do miękkości. Nie mielić mięsa wcześniej. 

Po ugotowaniu wyjąć mięso na talerz do ostudzenia. Nie wylewać wody, w której się 

gotowało bo jeszcze się przyda. 

Kiedy mięso stygnie, ugotować ryż dając tyle wody aby w garnku ryż stanowił 1/3, a 

pozostałe 2/3 woda. Wodę trochę osolić. 

Kiedy ryż będzie się gotował, pokroić cebulę w kostkę i lekko zrumienić na złoty kolor

na tłuszczu. 

Przestudzone mięso zmielić. 

Wziąć większy garnek i wlać na jego dno odrobinę tej wody, w której gotowało się

mięso i potem wrzucić na to ugotowany ryż. Wtedy ryż się nie będzie do dna przyklejał

i łatwiej będzie całość mieszać. Do ryżu dołożyć zmielone mięso i 2/3 zrumienionej cebulki. 

Dodać sól i pieprz do smaku i całość porządnie wymieszać. Jeśli będzie się trudno mieszało

bo farsz jest za suchy dodawać po trochę jeszcze tego wywaru z mięsa. 

W międzyczasie kapustę pozbawić głąba, sparzyć, tzn. można ją włożyć do wrzątku i chwilę

na małym ogniu w tym wrzątku potrzymać, potem obrócić na drugą stronę - wszystko po 

to aby liście kapusty zmiękły i łatwiej odchodziły w całości. Następnie kapustę wyjąć i 

ostudzić, po czym zdejmować liście z kapusty na talerz.

Zawijać w liście kapusty przygotowany wcześniej farsz w taki sposób, jak zawija się 

krokiety. Ważne by było to robione dosyć ściśle, żeby gołąbki się nie rozleciały. 

Dno garnka wyłożyć liśćmi kapusty i na to układać gołąbki w taki sposób żeby były w 

garnku ściśle obok siebie. Na zdjęciu pokazana jest taka jedna warstwa gołąbków 

przeznaczonych do ugotowania ułożona w garnku na liściach kapusty. Jeśli garnek jest 

wysoki to można na wierzch ułożyć jeszcze drugą warstwę. Ja tak zrobiłam. Ważne jest aby 

garnek był na tyle wysoki, żeby woda mogła przykryć gołąbki. 

Tak ułożone gołąbki zalewamy wrzątkiem. Potem wodę solimy. Gołąbki gotujemy na 

wolnym ogniu do czasu aż kapusta będzie miękka. Podajemy polane resztą cebulki. 

Można zrobić do nich sos pomidorowy, ale zapewniam Was, że gołąbki przygotowane w 

taki sposób są tak pyszne, że żadnego sosu nie potrzebują. Można polać na nie łyżkę lub 2

tej wody, w której się gotowały. Roboty przy takich gołąbkach jest trochę więcej niż wtedy

jak używa się mielonego mięsa, ale wierzcie mi, warto. Moja córka już zawsze farsz 

degustuje w kuchni jak gotuję bo taki jest dobry i pamiętam, że ja robiłam to samo, jak 

byłam mała i moja mama gotowała takie gołąbki. Spróbujcie i smacznego:)

Z takiej ilości produktów wychodzi około 12 gołąbków. 

Inne moje przepisy znajdziecie w zakładce kuchnia. A jeśli podoba się Wam mój blog to 

proszę o obserwację, no i oczywiście zawsze czekam na Wasze komentarze. Ciekawi mnie 

czy znaliście wcześniej taki sposób przygotowywania gołąbków?

KreoVita

Kolorowanki na długie jesienne wieczory.

Wiecie już, że uwielbiam kolorowanie i jest to jeden z moich sposobów na relaks w długie 

jesienne wieczory. Wciąż nie mam jeszcze dwóch książeczek, na które czekam, chociaż już

się ukazały. Mam za to inną nową książeczkę, z której chcę Wam dzisiaj pokazać trzy 

obrazki. 

Najpierw jednak pokażę Wam jeszcze dwa z poprzedniej książeczki, która się Wam 

podobała i którą ja również bardzo lubię. Mowa tu o kolorowance „Śródziemnomorskie 

klimaty” z ilustracjami Gabriela Cortiny. Mam nadzieję, że się Wam spodobają. Oto one:

A teraz kolej na nową książeczkę z tej samej serii co poprzednia, tyle że obrazki w niej

przedstawiają inny kontynent. Autorem ilustracji jest również Gabriel Cortina, a książeczka

nosi tytuł „Spacerkiem po Azji”. Kupiłam tę książeczkę z tego względu, że poprzednia 

bardzo mi się podobała, ale prawdę mówiąc miałam trochę problemów z kolorowaniem 

bo nigdy w Azji nie byłam i nie bardzo wiedziałam jakich kolorów używać. Robiłam to 

więc bardzo intuicyjnie. Zobaczcie co z tego wyszło.

No i na koniec jeszcze jeden obrazek z innej książeczki, którą bardzo lubię i z której obrazki 

już na blogu zamieszczałam. Jest to kolorowanka autorstwa Anity Graboś „Wyspy”. 

Chciałam żeby to niebo bardziej jak nocne wyglądało, ale tego tła było tak dużo, że nie do 

końca wyszło tak jak chciałam. Zdecydowanie łatwiej koloruje się tło jasnymi kolorami. 

Jeśli nie widzieliście jeszcze innych moich prac, które już tutaj zamieszczałam, a macie 

ochotę obejrzeć to zajrzyjcie to zakładki „kreatywnie”. Znajdziecie tam kilka wcześniejszych

postów z kolorowankami. 

To tyle na dzisiaj. Ciekawa jestem jak się Wam te obrazki podobają i czy Wy też kolorujecie.

A może macie jakąś ulubioną kolorowankę, którą chcecie polecić?

Jeżeli podoba się Wam mój blog i chcecie zaglądać tu częściej to proszę o obserwację. 

Wystarczy kliknąć Obserwuj w gadżecie Obserwatorzy na prawym pasku u góry. 

Mam jeszcze prośbę do osób, które pisały wcześniej, że obserwują mój blog żeby 
sprawdziły czy rzeczywiście jest ich zdjęcie w moim gadżecie bo wiem, że nie wszystkie 
zdjęcia tam się pojawiły. Wystarczy wtedy kliknąć opcję „Przestań obserwować” i ponownie 

„Obserwuj”. 

Z góry dziękuję :)

KreoVita

Jak wpływać na swoje emocje przy pomocy kotwic.

Chcielibyście umieć osiągać określony stan emocjonalny na zawołanie, zawsze wtedy gdy

tego zechcecie albo będziecie potrzebować? Są sytuacje w życiu kiedy umiejętność taka 

przydaje się szczególnie, np. kiedy czeka Cię publiczne wystąpienie, a trema i nerwy dają 

o sobie znać i boisz się, że nie dasz rady - wtedy poczucie pewności siebie będzie Ci potrzebne albo kiedy jesteś przez kogoś słownie atakowany i trzeba zachować spokój by 

nie dać się sprowokować przydałoby się umieć na zawołanie wywołać w sobie uczucie 

spokoju. Podobnych stanów i sytuacji jest mnóstwo, każdy ma inne potrzeby. Chcę Wam 

jednak powiedzieć, że zdobycie takiej umiejętności przywoływania określonych emocji 

jest możliwe i łatwe do osiągnięcia. Nazywa się to kotwiczeniem stanów i zasobów. 

Czy zdarzyło Ci się przywołanie określonego wspomnienia i poczucie tamtych emocji 

związanych z tym wspomnieniem słysząc np. jakąś szczególną dla Ciebie piosenkę albo 

czując konkretny zapach? Jestem pewna, że tak. Wszyscy tego doświadczamy i to są 

właśnie kotwice, które powstały w Tobie nieświadomie. Możesz takie same kotwice 

zakładać w sposób świadomy i potem korzystać z nich w miarę potrzeby. 

Kotwica może być wywołana przez bodźce wzrokowe, słuchowe, dotykowe, ale też przez 

smak lub konkretny zapach.

Ważne jest aby kotwica była unikalna i kojarzyła Ci się tylko i wyłącznie z określonym

stanem.

Kotwica zapachowa

Przykład takiej kotwicy zapachowej podałam Wam w poście Sposoby na dobrą pamięć. 

Taką kotwicę zapachową może także założyć sobie np. osoba mająca problemy z

zasypianiem używając przed zaśnięciem kremu do rąk o konkretnym zapachu, który 

będzie się jej kojarzył tylko i wyłącznie z zasypianiem. W czasie dnia natomiast powinna 

używać innego kremu do rąk. 

Kotwica słuchowa 

Kotwicą słuchową może być konkretny dźwięk, piosenka albo nawet konkretne słowo. 

Jako ciekawostkę powiem wam, że laureat nagrody Nobla Pawłow badał fizjologię 

wydzielania śliny u psów, w wyniku czego odkrył odruchy warunkowe. Podanie psom 

jedzenia sygnalizował dzwonkiem. Po jakimś czasie psy zaczynały wydzielać większą 

ilość śliny, jak zawsze przed jedzeniem, nawet bez obecności jedzenia, ale po samym 

usłyszeniu dźwięku dzwonka. My też możemy w sobie wyrobić takie odruchy warunkowe 

np. na konkretne słowo.

Kotwica dotykowa

Kotwica kinestetyczna ( dotykowa) powstaje przez dotknięcie jakiegoś punktu na ciele 

albo odpowiednie złączenie palców. Jest ona bardzo uniwersalna w zastosowaniu bo 

możesz ją „zabrać” wszędzie ze sobą w przeciwieństwie np. do dźwięku czy zapachu, 

co czasem może być utrudnione. Ważne jest byś wymyślił taką kotwicę dotykową by 

była niezauważalna dla innych, tak abyś mógł ją zastosować w miejscu publicznym i 

aby była niepowtarzalna, tzn. żeby nie kojarzyła Ci się z niczym innym. 

Jak zbudować i aktywować takie kotwice?

1 etap - wybór stanu emocjonalnego, który chcesz zakotwiczyć. 

(np. poczucie pewności siebie w kontaktach towarzyskich)

2 etap - wybór rodzaju kotwicy

Dobrze się zastanów, jaka kotwica będzie najbardziej przydatna do tego celu.

3 etap - wywołanie i kotwiczenie stanu pewności siebie.

Ten etap jest bardzo ważny i od tego jak bardzo zaangażujesz się w to zależy powodzenie 

tego procesu. Przypomnij sobie sytuację ze swojego życia kiedy czułeś się naprawdę pewny

siebie. Może to być sytuacja nawet z odległej przeszłości czy dzieciństwa. Przywołaj ten 

stan, ale tak aby poczuć wszystkimi zmysłami tamto wspomnienie. Zobacz w wyobraźni 

siebie wtedy, ludzi, którzy Ci towarzyszyli, usłysz dźwięki, które temu uczuciu towarzyszyły,

dosłownie przywołaj w pamięci wszystkie szczegóły. Wejdź w myślach w ten obraz jak 

najintensywniej i poczuj tamte emocje. W momencie kiedy emocje te będą najsilniejsze 

załóż kotwicę, np. połącz palce. 

4 etap - złamanie stanu

Pomyśl o czymś innym, co nie ma w ogóle związku z kotwicą, którą założyłeś, np. policz 

ile tygodni zostało do końca roku albo cokolwiek innego. Chodzi o odwrócenie uwagi.

5 etap - powtórzenie

Możesz kilka razy wykonać etap 3 i 4 

6 etap - odpalenie kotwicy, czyli aktywacja stanu pewności siebie

Ponownie złam stan i po chwili aktywuj kotwicę, czyli np. złóż dwa palce. 

Jakie są rezultaty? Jak wielka jest zmiana emocji? 

Jeśli wykonałeś to ćwiczenie prawidłowo to uaktywnisz zakotwiczony stan i poczujesz 

zmianę. Potem, w sytuacji, kiedy będzie ci potrzebna pewność siebie wystarczy, że 

odpalisz kotwicę, czyli np. połączysz palce i tę pewność poczujesz.

Przy pomocy takich ćwiczeń możesz kotwiczyć także inne emocje, np. uczucie radości

i szczęścia. Taka kotwica może się przydać w chwili kiedy masz „doła” bo coś się nie 

udało albo pogoda działa depresyjnie. 

Spróbujcie bo warto :) 

Jak zawsze proszę o Wasze opinie w komentarzach i jeśli Wam się blog podoba i chcecie 

tu częściej zaglądać także o obserwację - wystarczy kliknąć gadżet Obserwatorzy na pasku 

z prawej strony u góry :)

KreoVita

Beztłuszczowe ciasto ze śliwkami.

Dzisiaj po raz pierwszy na moim blogu zamieszczę przepis na ciasto. Sama jem bardzo 

niewiele słodkiego, ale czasem jak mnie najdzie ochota to piekę coś dobrego. Przepis ten 

jest w mojej rodzinie od dawna i kiedyś nazywaliśmy to ciasto ciastem kryzysowym, 

właśnie dlatego, że jest bez tłuszczu, co było wielką zaletą za komuny, kiedy masło czy 

margaryna były na kartki. 

Ciasto jest bardzo dobre i kiedy jest sezon na śliwki to ja najchętniej robię je właśnie
z nimi, a najlepiej smakuje z mirabelkami bo są nieco kwaskowate. Doskonale nadają się

do tego ciasta także jabłka i kiedy nie ma śliwek to właśnie czasem piekę takie ciasto

z jabłkami. Jest szybkie i proste w wykonaniu, no i tanie.

Składniki:

- 1 szklanka cukru (może być brązowy),

- 2 jajka,

- 1 i 1/2 szklanki mąki,

- 1 łyżeczka proszku do pieczenia, 

- cukier waniliowy,

- pół szklanki mleka,

- śliwki lub jabłka,

- cukier puder do posypania

Przygotowanie:

Utrzeć jajka z cukrem, dodać mąkę, proszek do pieczenia i cukier waniliowy, wymieszać. 

Na końcu dodawać stopniowo mleko ciągle mieszając. Nie martwicie się jeśli ciasto wyjdzie

dość rzadkie. Formę najlepiej wyłożyć papierem do pieczenia i wlać do niej ciasto. Śliwki 

lub jabłka umyć pokroić w cząstki i powtykać do ciasta. Część z nich spadnie na dno, część 

zostanie na powierzchni. Piekarnik nagrzać do temp. 180 stopni i do już tak nagrzanego 

piekarnika włożyć ciasto. Piec około 45 min. Przed wyjęciem sprawdzić jakimś patyczkiem 

lub nawet widelcem czy jest upieczone. Jeśli wyjmiemy taki patyczek z ciasta i nie będzie 

na nim śladu ciasta to znaczy, że jest gotowe. Poczekać aż przestygnie i posypać cukrem 

pudrem. Ciasta wystarczy na średniej wielkości foremkę. 

Mam nadzieję, że będzie Wam smakowało. Jeśli ktoś lubi mniej słodkie to może dać pół 

szklanki cukru bo pamiętajcie, że cukier puder jeszcze będzie na wierzchu. Można też nie 

sypać cukrem pudrem i również będzie bardzo dobre. 

A Wy pieczecie czasem ciasta bez tłuszczu? 

Proszę o komentarze i jeśli się Wam blog podoba to także o obserwację bo ostatnio 

dołożyłam do bloga gadżet „obserwatorzy” u góry po prawej stronie. Jeśli mnie 

zaobserwujecie, sprawdźcie proszę czy Wasza ikonka pojawiła się wśród obserwatorów 

bo ostatnio 2 osoby miały z tym problem. Jeśli nie będzie, kliknijcie opcję „przestań 

obserwować” i jeszcze raz ponownie „obserwuj”. To powinno pomóc. Z góry dziękuję:)

A jeśli chcecie poznać moje przepisy na inne potrawy kliknijcie zakładkę "Kuchnia".

KreoVita