Niszczące emocje - uraza.

Istnieją emocje, które szczególnie mocno niszczą nas od środka. Ostatnio pisałam o lęku 

i gniewie, a dzisiaj przyszedł czas na kolejną emocję, która potrafi działać destrukcyjnie 

jeśli jej na to pozwolimy. Tą emocją jest uraza. 

Uraza to żal do kogoś z jakiegoś powodu. Zdarza się czasem, że taka uraza trwa nawet 

całymi latami, szczególnie jeśli ktoś kogoś bardzo skrzywdził.  Nie zawsze jednak rozmiar

krzywdy, świadczy o długości trwania urazy bo są osoby bardzo skrzywdzone, które szybko

wybaczają, a są takie, które chowają urazę do kogoś latami z powodu drobiazgu. Wszystko 

zależy od człowieka. Niektórzy tak uparcie trwają w tej emocji, że nie słuchają żadnych 

argumentów i odrzucają wszystko co mogłoby tę urazę załagodzić. Nie rozumieją, że ona 

rani nie tego, do kogo ją czujemy, ale ich samych. Ktoś zranił ich w przeszłości, a oni nie 

potrafią o tym zapomnieć, tylko zadają sobie rany na nowo rozpamiętując przeszłość, nie 

potrafiąc odciąć się od tego i wybaczyć. W efekcie szkodzą tylko sobie.

Jaki wpływ na zdrowie może mieć długotrwałe chowanie do kogoś urazy?

Wg medycyny chińskiej taka długotrwała uraza jest bardzo szkodliwa dla serca, a także 

osłabia system immunologiczny i stwarza ryzyko większej podatności na nowotwory. 

Podobnego zdania jest również amerykańska terapeutka Louise L. Hay, która uważa, że 

każda choroba w naszym ciele ma podłoże psychiczne. Twierdzi ona, że taka długotrwała 

uraza może zaowocować pojawieniem się guza nowotworowego. Jako przykład podaje 

swój przypadek. Jeśli chcecie poczytać o tym więcej to polecam książkę: „Możesz uzdrowić

swoje życie”. Znajdziecie tam nie tylko opisany przypadek jej choroby, ale także dużo 

wskazówek jak poradzić sobie z urazą, jak wybaczyć. Szczerze polecam tę książkę.  

Jak wybaczyć i poczuć się wolnym od urazy?

Mam świadomość, że wielu z Was powie, że to trudne i że nawet jeśli drobiazgi łatwo 

wybaczyć to większych krzywd się nie da. Wiem jakie to trudne bo sama też nieraz się 

z tym zmagałam. Udało mi się jednak wybaczyć i to wcale nie małe krzywdy. 

Z doświadczenia wiem, że najtrudniej wybaczyć krzywdy uczynione nie nam samym, 

ale komuś z bliskich. Jednak dopóki tego nie zrobimy, nie uwolnimy się od przeszłości 

i nie posuniemy do przodu. 

Co może pomóc?

1 sposób

Po pierwsze może tutaj pomóc empatia. Spróbujmy poczuć się na chwilę osobą, która nas 

skrzywdziła. Spróbujmy spojrzeć na świat jej oczami, zastanowić się nad jej motywami i 

postarajmy się zrozumieć co nią kierowało i z czego mogło to wynikać. Czasem takie 

zastanowienie jest pierwszym krokiem do zrozumienia. A jeśli już zrozumiemy łatwiej 

będzie wybaczyć. To może pomóc szczególnie jeśli ktoś kto nas skrzywdził jest nam bliski

i mamy albo będziemy mieli z nim kontakt. Potem już tylko szczera rozmowa dopełni 

całości procesu i może doprowadzić do zgody.

2 sposób 

Możemy także napisać list do tej osoby, list, którego nigdy nie wyślemy, w którym 

zawrzemy całą naszą złość i cały ból. Jeśli chcemy wybaczyć i odciąć się od tej osoby, 

uwolnić się od niej, lepiej tego listu nie wysyłajmy, żeby nie rozdrapywać wszystkiego 

na nowo. List ma tutaj spełnić raczej funkcję terapeutyczną, uwolnimy swoje emocje i 

pozwolimy im odejść. Dobrze jest potem taki list spalić ze słowami : Uwalniam się od 

bólu przeszłości i od osoby, która ten ból mi zadała. Zwracam jej wolność i zrywam 

wszelkie połączenie energetyczne z tą osobą. Od dzisiaj jestem wolny. O zerwaniu 

energetycznego połączenia możemy wspomnieć jeśli chcemy wybaczyć, ale nie chcemy 

więcej mieć kontaktu z tą osobą. Po takim oczyszczeniu powinno być lepiej. Możecie użyć 

nieco innych słów, każdy wg własnej potrzeby. 

Jeśli uraza jest zbyt głęboka i nie potrafimy sobie poradzić sami bo zostawiła jakieś 

traumatyczne przeżycia, warto poszukać pomocy u psychologa. Im prędzej, tym lepiej.

To tyle ode mnie na dziś. Jeśli powyższe rady nie pomogą sięgnijcie do książki, którą 

poleciłam wcześniej. Tam są jeszcze inne ćwiczenia, które mogą pomóc. A może Wy macie

jakieś sprawdzone sposoby?

KreoVita

Oryginalny pomysł na własnoręcznie wykonany prezent z okazji Dnia Matki.

Dzień Matki zbliża się wielkimi krokami i wielu z Was pewnie ma coroczny dylemat co 

podarować ukochanej mamie w tym roku. Mam dla Was świetny pomysł, który nie tylko 

nie zrujnuje waszego budżetu, ale także sprawi mamie wielką radość. Sama jestem mamą

i wiem, że my matki często bywamy bardzo sentymentalne i lubimy rozmawiać o naszych 

dzieciach, wspominać czasy kiedy były małe i jak dorastały. Dlatego też jestem pewna,

że ten wykonany przez ciebie prezent z pewnością ucieszy twoją mamę. 

Podaruj Mamie zrobioną przez Ciebie wyjątkową książkę. 

Podaruj jej własnoręcznie wykonaną księgę, dziennik, pamiętnik, czy jakkolwiek to 
nazwiesz, która będzie zawierała najważniejsze fakty z waszego wspólnego życia, a także
opisywała emocje, które im towarzyszyły. Możesz zacząć od dni sprzed twojego urodzenia
jeszcze, kiedy matka nosiła Cię pod sercem. Może znajdziesz jakieś jej zdjęcia z tego okresu. Możesz wkleić takie zdjęcie ze swoim komentarzem. 

Jak się zabrać do stworzenia tego wyjątkowego prezentu..

Najlepiej zanim zabierzesz się do pracy wypisz sobie na kartce takie wydarzenia, Mogą to
być fakty, które dotyczyły was obu albo tylko ciebie, ale miały wpływ też na nią i odwrotnie. 
Mogą to być dobre chwile, wspomnienia z wakacji, czy uroczystości rodzinnych, ale też
trudne chwile, w których matka była dla ciebie wsparciem. Mogą to być też trudne chwile 
z jej życia i twoje uczucia z tym związane. Czasami bowiem nie okazujemy tych uczuć tak, 
jak byśmy chcieli albo nie zdajemy sobie z nich sprawy w danym momencie. W takiej
książce będziesz mieć jeszcze jedną możliwość aby je okazać. 

Jak już wypiszesz wszystkie takie wydarzenia, zastanów się jak je opisać i skomentować. 

Poszukaj zdjęć adekwatnych do tego okresu, którymi możesz upiększyć swoja księgę.
Jeśli nie dysponujesz zdjęciami, możesz coś narysować...inwencja należy do Ciebie. 

Do stworzenia takiej księgi możesz wykorzystać kartki równej wielkości połączone

wstążeczką,do których dołożysz zrobione przez siebie okładki, albo jeśli nie czujesz się

na siłach by to zrobić, możesz wykorzystać kupiony w sklepie zeszyt z ładną okładką. 

Możesz też samodzielnie ją ozdobić wykorzystyjąc techniki scrapbookingu lub decoupagu.

Najlepiej jeśli wszystkie wydarzenia opiszesz w niej w porządku chronologicznym, od 
czasów najwcześniejszych do chwili obecnej. Na końcu możesz zamieścić piękne życzenia
na dalsze lata.

Myślę, że taki prezent ucieszy każdą mamę. A więc do dzieła!

KreoVita

Niszczące emocje - jak sobie radzić z gniewem.

Emocje towarzyszą każdemu. Któż z nas nie zna uczucia lęku, o którym pisałam ostatnio, 

złości, gniewu, żalu czy urazy. Nie bylibyśmy ludźmi gdybyśmy nic nie odczuwali. 

Problem pojawia się wtedy gdy emocje biorą górę, gdy nie potrafimy nad nimi zapanować.

Ideałem jest równowaga emocjonalna. To ona gwarantuje dużą odporność na stres i 

zrównoważone życie. Gdy tej stabilności brakuje i pozwalamy emocjom przejąć kontrolę 

nad sobą i swoim życiem, następuje totalne rozregulowanie nie tylko psychiki, ale i całego

organizmu. 

Które z emocji mają najbardziej niszczące działanie i jak sobie z nimi radzić? 

Złość i gniew

Złość może prowadzić do gniewu, a nawet furii, jeśli tłumimy ją w sobie lub podsycamy. 

Odbija się to na naszym organiźmie, a szczególnie na wątrobie. Znacie pewnie takie

powiedzenie, że „kogoś żółć zalała ze złości”. Okazuje się, że jest w tym sporo prawdy 

bo kiedy wybuchamy gniewem nasza wątroba zaczyna gorzej pracować. Nie muszę chyba

nikogo przekonywać, że wszelkie decyzje podjęte pod wpływem gniewu będą tymi, 

których potem będziemy żałować. Podobnie jest ze słowami wypowiadanymi w gniewie. 

Jak radzić sobie z gniewem?

➥ Pierwszą zasadę pewnie dobrze znacie - kiedy ogarnie Cię złość, zanim cokolwiek 

powiesz, policz do dziesięciu. Czasem trzeba trochę więcej czasu.

➥ Jeśli odczuwacie silną złość dobrze jest zrobić pewne ćwiczenie, które ją nieco złagodzi. 

Ćwiczenie

Zamknij oczy i wyobraź sobie, że otacza Cię szarość. Nie ma wokół Ciebie nic tylko szary 

nieprzejrzysty kolor. Może to być również szara mgła. Szarość jest barwą neutralną 

i powinna złagodzić zapalczywe myśli. 

Potem możesz stopniowo tę szarość usuwać i wyobrażać sobie morze. Zwróć uwagę jakie 

ono jest. Jeśli jest wzburzone, znaczy, że gniew cały czas nad Tobą panuje. Spróbuj 

uspokoić morze, wyobraź sobie, że jest piękna pogoda, spokój, fale zniknęły, a tafla morza 

jest jednostajna i czysta jak lustro. 

➥ Jeśli nadal po wykonaniu tego ćwiczenia czujesz złość, oznacza to, że nagromadziło jej 

się tak dużo, że najlepiej będzie ją po prostu z siebie wyrzucić. Możesz to zrobić na dwa 

sposoby:

       1. Jeśli jesteś w jakimś ustronnym miejscu albo odpowiednio wygłuszonym możesz 

uwolnić swoją złość krzykiem. Pamiętaj jednak, że nie jest to dobra metoda, jeśli wokół są 

ludzie, którzy mogą usłyszeć ten krzyk i odebrać jako wzywanie pomocy lub zakłócanie ich 

spokoju.. 

       2. Drugi sposób to bicie w poduszki. Jeśli macie w domu trzepaczkę lub coś 

podobnego i poduszkę, którą możecie spisać na straty to warto w ten sposób wyzwolić się 

ze złości. 

I na koniec jeszcze jedna uwaga dotycząca złości i gniewu. Jeśli nawet wasz gniew ma 

uzasadnione podłoże i jest naturalną reakcją, pamiętajcie by starać się jak najszybciej go 

pozbyć bo ten gniew nie zrani osoby przeciwko której go kierujecie, ale Was samych. 

Jak radzić sobie z cudzym gniewem?

Zdarza się czasem, że to nie my odczuwamy gniew, ale jest on wymierzony przeciw nam. 

Salomon twierdził, że tylko łagodność uśmierza zapalczywość, natomiast słowa, które 

ranią, pobudzają do gniewu. Pamiętajcie o tym.

Ode mnie tyle na dziś. Mam nadzieję, że moje rady się Wam przydadzą. A może macie 

swoje sposoby na rozładowanie złości?

Wkrótce napiszę więcej także o innych emocjach, a jeśli nie czytaliście jeszcze mojego 

posta o tym jak radzić sobie z lękiem to zapraszam do posta pt. Nie taki diabeł straszny...

KreoVita

Nie taki diabeł straszny - czyli jak radzić sobie z lękiem.

Lęk jest emocją, która towarzyszy nam wszystkim w mniejszym lub większym stopniu. 

Są sytuacje kiedy jest on potrzebny, w stanach zagrożenia sygnalizuje nam, że należy się 

wycofać lub zachować czujność. Często jednak odczuwamy lęk w sytuacjach, które nie 

stanowią dla nas realnego zagrożenia. Czasami taki lęk urasta do rozmiarów prawdziwego

problemu, paraliżuje wszelkie nasze działania. Są ludzie, którzy żyją w ciągłym lęku albo 

mają różnego rodzaju fobie związane z lękiem przed konkretnymi rzeczami. W takim 

wydaniu lęk jest emocją, która stanowi zagrożenie nie tylko dla naszej psychiki, ale i 

naszego zdrowia. 

Medycyna chińska już dawno uznała lęk jako przyczynę problemów z nerkami i pęcherzem

moczowym. Przykładem tu może być moczenie nocne u dzieci. Najczęściej w takim 

wypadku przyczyną są różne lęki, które trapią dziecko. Jeżeli więc Wasze dziecko moczy 

się w niekontrolowany sposób, a badania układu moczowego nie wykazują problemów, 

zastanówcie się jakie lęki mogą być tego przyczyną. 

Jak radzić sobie z lękiem?

Najlepszym sposobem jest wyjść mu na spotkanie, zmierzyć się z nim, zrobić to, czego się 

boicie. Jest to czasem bardzo trudne, ale to najlepsze wyjście. Oczywiście nie zachęcam 

nikogo do pokonywania w ten sposób różnych ekstremalnych lęków, jak np. lęk przed 

wysokością. Nie namawiam do robienia rzeczy niebezpiecznych bo takich często wszyscy 

się boimy i w tym wypadku lęk nas chroni. Namawiam natomiast do pokonywania 

absurdalnego lęku przed rzeczami, które tak naprawdę krzywdy nam nie zrobią, a sam lęk 

może nas skrzywdzić bardziej. 

Opowiem Wam historię z mojego życia związaną z pokonaniem lęku.

Moja córeczka od wczesnego dzieciństwa panicznie bała się psów. Nie wiedzieliśmy skąd 

się bierze u niej ten lęk, ale był on na tyle duży, że w czasie dnia kiedy wychodziłam z nią 

z domu sama byłam podenerwowana bo wystarczyło, że zobaczyła gdziekolwiek psa, 

dostawała prawdziwej histerii. 

Pamiętam, jak kiedyś szłam z nią chodnikiem, a w odległości może z 50 metrów na

horyzoncie pojawiła się pani z psem na smyczy. Córka wyrwała mi się z rąk i zaczęła 

uciekać wprost na ulicę. Na szczęście w porę ją złapałam. To uświadomiło mi jednak, 

że muszę coś zrobić bo kiedy podrośnie, pójdzie do szkoły i nie zawsze będę mogła przy

niej być, może wydarzyć się prawdziwe nieszczęście. Rozmowy nie pomagały, lekarze

ani psycholog też nie. 

Uznaliśmy z mężem, że nie ma innego wyjścia tylko konfrontacja dziecka z tym, co 

ona uważała za największe zagrożenie. Któregoś dnia mąż przyniósł do domu ślicznego

szczeniaka. 

Na początku był oczywiście wielki krzyk, pies też się wystraszył i trząsł cały więc wzięłam

go na ręce, co i tak nie przekonało mojej córci do tego, że nie jest on niebezpieczny. 

Kiedy jednak po pierwszym ataku histerii moja córcia uspokoiła się nieco widząc, że nic się

nie dzieje, pokazaliśmy jej, że piesek boi się bardziej od niej, że nie ma nawet zębów 

jeszcze, więc nie może ugryźć. W końcu odważyła się go dotknąć, ale musiałam trzymać 

mu mordkę. Potem piesio zaczął piszczeć trochę, zapytała czy piesek płacze i dlaczego. 

Powolutku dotarło do niej, że to żywe stworzenie, które czuje i boi się tak samo jak ona. 

Nalałam trochę wody do miseczki, a ona mu podała. Kiedy piesek zaczął pić ze smakiem, 

uspokoiła się zupełnie. Jeszcze protestowała oczywiście nie chcąc żeby z nami został, 

ale kiedy powiedziałam jej, że bardzo by płakał gdybyśmy go wyrzucili bo przecież nie 

ma innego domku, zgodziła się by został na noc, ale nie w jej pokoju. 

Po kilku dniach tak się zaprzyjaźnili, że siedział u niej na kolanach, tuliła go i o dziwo

przestała bać się psów, co dało się zauważyć natychmiast podczas spacerów. 

Pies został z nami i stał się członkiem rodziny. Mieliśmy go prawie 16 lat i odszedł 

w zeszłym roku, co obie z córką bardzo przeżyłyśmy. Teraz ona tak bardzo kocha psy, 

że pragnie nowego, zresztą ja też. Mam nadzieję, że trafi się nam jakiś kochany 

szczeniaczek wkrótce. 

Ta historia pokazuje, że czasem najlepszym wyjściem jest zmierzyć się z lękiem bo jeśli nie 

to lęk nas pokona i może doprowadzić do nieszczęścia albo skutecznie zatruć życie. 

Jeśli więc boicie się psów, ludzi, wystąpień publicznych, czy czegoś innego, spróbujcie 

przełamać ten lęk mierząc się z nim. 

A na koniec mam jeszcze dla Was niespodziankę od firmy Rabble - można wygrać kody

na bilety do kina. Szczegóły poznacie pod tym linkiem:

    Festiwal filmowy Rabble

Ode mnie to tyle na dziś. A Wy znacie jakieś skuteczne sposoby na pokonanie własnych 

lęków?

KreoVita

Pyszny deser z awokado.

Dzisiaj będzie coś słodkiego, ale i zdrowego. Podam Wam przepis na bardzo smaczny 

budyń z awokado, który możecie zjeść sam albo wykorzystać do przyrządzenia pysznego 

deseru. 

Budyń z awokado

Składniki:

- 1 dojrzałe awokado, 

- 1/4 szklanki mleka ryżowego,

- 1/4 szklanki syropu klonowego,

- 1/4 szklanki kakao

Przygotowanie:

Awokado umyć, przekroić na pół, wydrążyć pestkę, miąższ wyjąć łyżeczką i włożyć do miksera, dodać pozostałe składniki i wszystko zmiksować. Powstałą masę włożyć na kilka 

godzin do lodówki żeby jeszcze bardziej zgęstniała i gotowe. 

Uwaga: 

Zamiast mleka ryżowego można użyć zwykłego krowiego mleka lub mleka sojowego, 

czy jeszcze innego. Zamiast syropu klonowego można użyć miodu. 

Tak powstały budyń jest doskonałą bazą do przyrządzenia efektownego deseru. 

Kombinacji jest sporo. Można wykorzystać kruche ciasteczka, owoce, bakalie i inne 

składniki. Wszystko zależy od Waszego smaku i wyobraźni.

Deser na bazie budyniu z awokado

Do deseru pokazanego na zdjęciach użyłam:

- budyń z awokado,

- pół opakowania ciasteczek z czekoladą, 

- banana

Ciasteczka trzeba rozkruszyć. Można to zrobić za pomocą blendera. Następnie układamy 

warstwowo, najpierw warstwę ciasteczek, potem warstwę budyniu, znowu warstwę 

ciasteczek, ponownie budyń. Na wierzchu udekorowałam bananem i posypałam delikatnie

rozkruszonymi ciasteczkami. Nie mogę się doczekać już na nasze polskie truskawki, 

jagody i maliny bo też byłyby pyszne z takim deserkiem. 

Mam jeszcze inny pomysł na wykorzystanie tego budyniu, ale zobaczymy co mi z tego 

wyjdzie. Jeśli będzie dobre podzielę się tym z Wami w innym poście.

Spróbujcie zrobić bo warto. Smakuje doskonale, a awokado to najzdrowszy owoc świata. 

Dodatek kakao dostarczy Wam natomiast sporej ilości magnezu. 

Jeśli chcecie zobaczyć inne moje przepisy to znajdziecie je w zakładce kuchnia. 

A dzisiaj to wszystko ode mnie. Bardzo proszę o komentarze. Piszcie jak Wam się spodobał

przepis na budyń z awokado. Jedliście już kiedyś? Zrobicie? Jeśli podoba się Wam mój blog

nie zapomnijcie zaobserwować:) Odwiedzam wszystkich moich czytelników.

KreoVita

Zdobycze ostatnich tygodni.

Dzisiaj chcę Wam pokazać kilka rzeczy, które kupiłam w ostatnim czasie. Nie ma tego wiele 

bo robię przemyślane zakupy. W ostatnich dwóch miesiącach jednak kupiłam fajną rzecz 

do domu dla podkreślenia nastroju, doszły mi 2 książki i kilka kosmetyków. 

Kosmetyki

Chociaż na promocję do Rossmanna nie poszłam wtedy, gdy tłumy tam ruszyły, to jednak 

w ostatnim dniu promocji skusiłam się na małe zakupy bo doszłam do wniosku, że nie ma 

sensu potem przepłacać, jeśli mogę kupić coś o połowę taniej, a szukałam szminki i tuszu 

do rzęs. 

Tusz do rzęs

W efekcie kupiłam sprawdzony tusz Max Factor, który bardzo lubię bo wydłuża rzęsy i nie 

skleja ich. Normalnie kosztuje około 60 zł, więc za połowę ceny było warto. 

Szminka

Zdecydowałam się na szminkę marki Wibo bo mi się spodobała, ale prawdę mówiąc 

kupiłam ją bez przekonania obawiając się, że będzie wysuszać usta, jak wszystkie tanie 

szminki, które czasem zdarzyło mi się kupić. Muszę przyznać, że ta bardzo miło mnie 

zaskoczyła bo wcale nie wysusza ust, a raczej jeszcze dobrze je nawilża. Nie muszę pod nią

wcale stosować żadnej pomadki ochronnej, co często ostatnio musiałam robić bo jedna z 

drogich szminek, którą używałam wcześniej, tak usta wysuszała. 

Paletka do konturowania twarzy

Paletka bardzo mi się spodobała. Zawiera bronzer, rozświetlacz i róż. Nie zdążyłam jej 

jeszcze przetestować, więc nie wypowiem się na temat jakości. 

Szampon suchy Isana

Ten szampon jest dobry. Miałam go już kiedyś i szczerze polecam. 

Książki

Najczęściej kupuję książki na Arosie. Tym razem było inaczej. Przechodząc bowiem koło 

księgarni stacjonarnej zauważyłam promocję. Należało kupić jedną książkę za normalną 

cenę, a drugą wybierało się za 1 zł spośród wyselekcjonowanych książek. 

Jak pewnie pamiętacie, niedawno polecałam Wam dwie książki Paulliny Simons. Pierwsza

to „Jeździec miedziany”, a druga „Tatiana i Aleksander”. Teraz kupiłam trzecią część tej 

trylogii pt. „Ogród letni”. Jest najdłuższa z całej trylogii. Liczy ponad 800 stron i jeszcze 

się za nią nie zabrałam, ale jak przeczytam to podzielę się z Wami opinią. 

Książka, którą wybrałam za 1 zł to poradnik dla ludzi prowadzących własny biznes oraz dla

takich, którzy pragną w przyszłości taki biznes założyć. Jak narazie przejrzałam ją trochę i 

myślę, że zapowiada się nieźle, ale dopiero po przeczytaniu napiszę o niej więcej. 

Dla domu

Ledowe świece na pilota.

W komplecie są 3 świece różnej wielkości. Kupiłam je w Biedronce za niecałe 30 zł i są 

fantastyczne. Można ustawić je tak żeby świeciły stałym światłem albo lekko migoczącym. 

Dają bardzo fajne ciepłe światło, co widać na pierwszym zdjęciu.

To tyle z moich zakupów. Jak się Wam podobają? A Wy, oprócz kosmetyków (bo wiem, że 

tych nakupowaliście ostatnio wiele:) kupiliście coś fajnego do domu albo do poczytania? 

Napiszcie proszę o tym w komentarzach i zaobserwujcie mojego bloga, jeśli się Wam 
podoba.

KreoVita

Urodziny bloga.

Dokładnie rok temu pojawił się pierwszy wpis na moim blogu. Ten czas  minął tak szybko, 

że jeszcze nie mogę uwierzyć, że mój blog ma już rok. Publikując swój pierwszy wpis nie 

wiedziałam czy starczy mi motywacji i pomysłów na regularne blogowanie. Prawdę mówiąc

byłam pełna obaw. Dzisiaj mój blog obchodzi swoje pierwsze urodziny :)

Cieszę się, że blog cały czas się rozwija, przybywa obserwatorów, a mnie nie brakuje 

pomysłów. Prawdę mówiąc nie lubię podsumowań. Wolałabym pisać o czymś nowym, ale 

krótkie podsumowanie nie zaszkodzi. 

Otóż kochani, przez ten rok napisałam 102 posty. Nie jest to może bardzo dużo bo gdybym

pisała codziennie, byłoby ich więcej, ale jestem dumna z tego, że pisałam regularnie 2 razy 

w tygodniu, z wyjątkiem przerwy na urlop latem. Czasem myślałam, że nie dam rady bo 

wiadomo, jak to w życiu, różnie bywało, ale nie poddawałam się. Postanowiłam sobie 

wcześniej, że będą 2 posty tygodniowo i nawet w czasie choroby pisałam przezwyciężając

własną słabość. Z tego jestem dumna. Być może kiedyś zrobię sobie dłuższą przerwę, 

tydzień czy dwa bez blogowania bo czasem trzeba się trochę oderwać i odpocząć, nabrać 

dystansu, ale póki co, jest dobrze, tak jak jest. 

Cieszę się ogromnie, że mam stałych czytelników, którzy regularnie tu wpadają, czytają i 

komentują. To bardzo mnie motywuje. Przez ten rok zostawiliście na moim blogu 

1784 komentarze, za co Wam bardzo dziękuję i proszę o więcej :) 

Czy treści moich postów są zrozumiałe?

Chciałabym abyście napisali mi w komentarzach jak Wam się czyta mój blog, czy treści są 

ciekawe i zrozumiałe. 

Pytam o to bo ostatnio przetestowałam sobie jeden post wg wskaźnika mglistości, o 

którym pisała Draqilka w swoim poście i wyszła mi 10 :) Zaskoczyło mnie to trochę bo 

zawsze wydawało mi się, ze piszę proste teksty, a przynajmniej starałam się żeby takie 

były, ale pewnie zbyt często używam za bardzo rozbudowanych zdań. Muszę nad tym 

popracować, żeby tekst jeszcze bardziej uprościć. 

Na zakończenie jeszcze chcę Wam powiedzieć, że miałam zamiar na urodziny bloga 

zorganizować jakiś konkurs z nagrodami. Myślę o tym i za jakiś czas przy innej okazji 

lub nawet bez okazji taki konkurs się pojawi. Chciałabym jednak zrobić coś oryginalnego. 

Mam pewien pomysł odnośnie nagród, ale muszę go dopracować. 

To tyle ode mnie na dzisiaj. Proszę zostawcie komentarze. Napiszcie co sądzicie o moim 

blogu, co Wam się podoba, a co nie. Mam jeszcze pytanie do Was - może ktoś się orientuje

jak zwiększyć rozstawienie liter i zrobić większy odstęp między wersami w blogerze. 

Chciałabym aby te odstępy były odrobinę większe, a nie wiem jak to zrobić. Z góry dziękuję 

za podpowiedzi. 

KreoVita